09-11-07

Vrijdagse mijmeringen

Deze week is voorbij gevlogen. Niet eens tijd gehad om iets te posten. Meer tijd IN de auto doorgebracht dan erbuiten. Van de éne kant naar de andere stormen. Elke avond laat thuis. Gelukkig is het weekend......EN prachtig weer. Niet om jullie waterachtig te maken, maar de in de auto gaf de buitentemperatuur 30 graden aan. Niet te geloven.

Vanmiddag doe ik het even rustiger aan. Nog wat boodschappen, nog wat ditjes en datjes en dan lekker languit in de zetel. Het zal deugd doen.

Prettig weekend !

15:04 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-04-07

Tess

Helaas hebben we vandaag Tess moeten laten inslapen.

Gisteren naar de dierenarts geweest, en bleek dat al haar bloedwaarden abnormaal waren en dat haar buik vol tumoren zat. Vandaar dat we deze beslissing zo vlug hebben genomen.

 

Slaapwel Tess, onze flike driepoter, slaapwel.

 

new_DSC00834

 

19:03 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

01-03-07

Pauze

Bloggers. Helaas heb ik niet veel van me laten horen de afgelopen tijd.

Ik moet noodgedwongen een pauze inlassen wegens teveel hooi op m'n vork. En dan is bloggen het eerste wat afvalt, spijtig genoeg.

Het is wel mijn bedoeling af en toe wat bij te posten en even bij jullie een kijkje te komen nemen, maar niet meer met dezelfde regelmaat als vroeger.

Andere besonjes hebben nu prioriteit, het is niet anders.

 

' Kan jullie wel melden dat ik vorige week nog hals over kop naar Belgenland ben overgevlogen om nog een ander onderdeel te volgen van de cursussen. Het is nu heel belangrijk dat ik me daar intensief mee bezig houd, om niet te vergeten wat ik geleerd heb en om te oefenen tegen de tijd dat een echt project zich meldt. ( en blijkbaar zal dat al vlug zijn). Dus 'k doe mijn best.

 

Wel dan, tot blogs, tot mails, tot whatever!

16:33 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-02-07

Hersenpan

Eventjes een up-date postje vanuit het ijskoude België. Je kan je wel voorstellen dat Bibi het hier wel wat koud heeft. Gelukkig moet ik niet al teveel buiten komen.

Momenteel zit ik op mijn hotelkamer. Met mijn laptop ( van E'ske gekregen voor ik wegging), de tv aan , een boek naast me.

Mijn hersenpan is gevuld tot de nok, want ik heb nu twee dagen cursus achter de rug. Ik vind het eigenlijk heel leuk, hoewel ik erg zenuwachtig was. Ik ben voor deze cursus de enige student, en eveneens de eerste vrouw in hun cursistenbestand!

Hopelijk kan ik het nu allemaal implementeren als ik thuis kom. Daar kan ik alvast op ons eigen domotica systeem gaan oefenen, want ik ben er in deze twee dagen achter gekomen dat er daar vanuit die portugese firma veel loze beloften is gedaan en foute info gegeven. Bovendien lijkt ook dat ze er niks van bakken, want ons systeem is nog steeds niet op punt, hoewel ze er meer dan 3 maanden mee bezig zijn geweest.

Soit, het is een uitdaging en wonder boven wonder komt de info nog goed binnen. Elke avond ben ik dan wel bekaf, maar het is wel lekker rustig zo even op mezelf. Even tot rust komen, geen boodschappen hoeven te doen, geen taxi hoeven te spelen, gewoon even "me-time". Een mens zou dat wel eens meer moeten doen. 'k Heb trouwens ook geen tijd om te liggen malen in't kopke, wat wel goed is voor mij.

Enfin, ik ga nu maar wat ophouden, want ik ben toch wel heel suf , aan deze tekst te zien.

Het ga jullie goed. Ik hou jullie op de hoogte. Blogrondes is voor later. 

20:37 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

01-02-07

Boven water

Ik kom effe boven water, een blogluchtje happen.

Ben op het ogenblik druk druk met alles regelen voordat ik een week weg ben. 'k Had ondertussen even geen zin in bloggen, heb me volledig op het organisatieve werk gestort en geprobeerd mijn raar kopke wat rust in te fluisteren.

Of het lukt, we zullen wel zien.

 

Gisteren was het bovendien weer zo'n dag waarop iedereen met slecht nieuws kwam. Op het eind van de dag had ik serieus de pest in. Het ergste was S'fke, die me 's middags in paniek opbelde. Of hij even langs kon komen op kantoor. En daar kwam hij aan, dikke tranen rolden over zijn snoet. Hij had zijn wiskunde test slecht gedaan. Ook al had hij gestudeerd ( waarvan ik getuige was). Na wat praten en doorvragen wat er juist aan de hand was , kwam het eruit dat hij op de test zelf zo zenuwachtig was, dat hij een soortement black-out had. En van paniek komt verdere paniek, nietwaar. Bovendien heeft hij eind dit jaar nationale examens voor Portugees en wiskunde, wat ook voor een gedeelte meetelt om over te gaan. En daar heeft hij zo'n schrik van, je wil het niet weten.

'k Heb wat op hem ingepraat, een afspraak met zijn titulris gemaakt voor morgen. Een paar mogelijke oplossingen aangegeven. En 's avonds kwam hij met een opstel aan ( Portugees huiswerk) waarin hij zijn verhaal over zijn angsten in derde persoon had neergeschreven.

Ik heb ook nog even die wiskunde test onder ogen gekregen, en mijn god , dat was precies chinees. Ik was vroeger niet slecht in wiskunde, maar ja, da's weer zo'n 20 jaar geleden dat ik die materie nog heb gezien, dus ik kan hem daar echt zelf niet bij helpen. Nog maar extra bijles bijgeregeld en blijkt dat ze op school bij de lerares wiskunde zelf ook terecht kunnen op een bepaald tijdstip, dus S'fke was al wat opgeluchter.

Eigenlijk zag ik gisteren compleet mezelf in hem terug. Niks zeggen over zijn angsten, het opkroppen, totdat het overloopt, het malen en blijven doormalen in't kopke. Mijn god, 'k hoop da'k hem niet al teveel trauma's ga meegeven!   

15:21 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-01-07

And life goes on..

Zo is het...een harde waarheid, maar wel één als een koe...ze staat er!

 

Zo had ik eigenlijk nog een berichtje over Dakar te posten, maar heb dat even achterwege gelaten, gezien alle omstandigheden.

Bij deze krijgen jullie het dan wel te horen.

 

Zoals iedereen wel weet is Lisboa-Dakar volop bezig. En we hebben ze van dichtbij kunnen zien. Er werd namelijk na de Serra van Monchique een tusssenstop gemaakt, vooraleer er naar Malaga werd doorgereden.

Crisje en Cº waren ook van de partij om even een kijkje te nemen.

En laat ons nu onmiddellijk het team binnenstappen van.....juist ja...Koen Wauters. Getuige daarvan de bijgevoegde foto's. 'k Kreeg al direct tekst en uitleg van een medewerker en Koen zelf hing volop met zijn oor aan de telefoon ( juist met iets anders zou nogal een zicht zijn  ).

Wel een indrukwekend schouwspel, alhoewel ik persoonlijk er niet zo het nut van inzie, maar als er eens iets te beleven valt in Algarve, moet je er wel bij zijn, hé. S'fke was wel teleurgesteld, want de motorrijders waren al terug op weg toen we eraan kwamen.

 

 

 

 

18:26 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

04-01-07

Snotteren

Ok.

Terug van even weggeweest, dus val ik maar met de deur in huis.

 

Voor iedereen die hier komt lezen : Een heel gelukkig, gezond 2007. Dat je veel mag lachen ( het huilen moet je er nu eenmaal bijnemen!).En dat het zo'n beetje mag gaan zoals je wil ( je weet dat dat niet altijd mogelijk is, maar soit..,).

 

Over huilen gesproken. Ik heb het jaar goed ingezet. De twee eerste dagen van het nieuwe jaar ben ik rustig begonnen met het lezen van twee boeken. Op elke dag één , en dan ook in één keer doorgelezen, want ophouden kon ik gewoonweg niet.

Op 1 januari 2007 las ik : Komt een Vrouw bij de Dokter van Kluun. Wat een prachtig boek! Maar oh zo triest. Ik ben de laatste 40 bladzijden dan ook niet gestopt met huilen. Het gaat namelijk over een vrouw met borstkanker en het verloop van haar ziekte, maar dan vertelt door de echtgenoot en zijn reactie hierop. Het  feit dat het verhaal zo gelijklopend is met Anneke's verhaal ( wat haar ziekte betreft althans) gaf nog een extra dimensie aan het hele boek. En zoals jullie weten gaat het helemaal niet goed meer met Anneke. Het deed dan ook veel pijn het allemaal te lezen, maar aan de andere kant kan ik me nu toch beter inleven in wat Anneke allemaal doormaakt en kan ik ook begrijpen dat ze uiteindelijk vrede zal hebben met haar heengaan.

Op 2 januari las ik dan het vervolg : De Weduwnaar. De reactie van de man die achterblijft met z'n dochterje. Ook al zo mooi. Wel heel extreem. ( Het is een hollandse auteur, hé!), maar toch ook weer ontroerend. Ook weer heel herkenbaar...het weglopen van pijn, om uiteindelijk te beseffen dat alleen door je pijn te beleven, je verder kan gaan met je leven. Ditmaal niet zoveel tranen, maar toch brok-in-de-keel-momenten bij de vleet.

Dus als jullie geen leesvoer meer hebben, en iets heel intens willen lezen, dan zijn het deze boeken wel.

 

De "familie-zeep" heeft vooralsnog geen vervolg. Het oude jaar is goed uitgezwaaid met vader en stiefmoeder herenigd aan de feestdis. Met hetzelfde surreële gevoel bij ondergetekende-- logisch toch. En het nieuwe jaar werd dan ook weer surreëel ingezegend. Ik kan er eigenlijk wel om lachen hoor. Vooral omdat ik ook alle voorgaande aspecten van het hele verhaal ken--trouwens te lang om hier op te schrijven, dus je zal uiteindelijk het boek moeten lezen .

15:47 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-12-06

Lichte paniek

Daar, waar ik vorig jaar super-georganiseerd alle kerstactiviteiten ruim op voorhand had georganiseerd, kan ik er dit jaar maar niet aan beginnen.

Toegegeven, vorig jaar had ik "full house" aan familie, maar dit jaar komt er niemand over, behalve de schoonouders op 30december, net voor Nieuwjaar.

Dus alle cadeautjes moeten nog gezocht worden..daarbij mag ik de verjaardag van mijn wederhelft niet vergeten!!-- . Eventuele hapjes en boodschappen zijn ook nog steeds niet besteld. Het zal leuk worden. Ook al omdat ik steeds nog niks heb beslist wat te doen met Kerst. Op Kerstdag zijn we uitgenodigd bij mijn (ex-)stiefmoeder. Rare situaties allemaal, te moeilijk om hier uiteen te gaan zetten. Maar Kerstavond zelf weet ik het niet. Ik sta compleet in dubio om nu wel of niet iets te organiseren voor mijn vader en zijn vriendin en mijn broer en zus. Ik heb er niet veel zin in en niet veel energie voor, maar dat kleine duiveltje, dat schuldgevoel heet, zit constant in mijn oor te fluisteren dat ik wél iets moet doen. Pffft...het zal wel een last-minute ding worden...'k zie het al aankomen. En dan ineens in de stress schieten. Niet echt mijn ding, want miss control-freak wil altijd alle touwtjes stevig in handen houden.

Enfin, 'k hou jullie wel op de hoogte van mijn uiteindelijke beslissing...maar jullie hebben alvast wel een vermoeden...

11:38 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-12-06

Te oud voor zotte stoten...

Ik weet niet wat er tegenwoordig aan de hand is met mij.

Ik heb een onverklaarbare drang om uit te gaan, iets te gaan drinken en dan te blijven hangen. Ik, die normaal gezien niets liever dan thuis is. Maar nu ik er een 4 heb voor gekregen, ben ik niet meer te houden. Ik moet en zal in het weekend een stapje in de wijde wereld zetten. Met alle gevolgen vandien.

Zaterdag was het weer zover en het heeft tot half vijf 's ochtends geduurd. Om 7 uur was ik echter alweer paraat om Stofke naar voetballen te brengen. Ge begrijpt dat dat niet bevorderlijk was voor mijn algehele "state of being" op zondag . 's Namiddags ben ik dan ook in volledige coma op de zetel neergestuikt ( en NEEN, ik was NIET dronken, want daar doe ik niet aan mee). 

Ik word echt te oud voor zulke zotte stoten. Alhoewel ik er met volle teugen van geniet. 40 worden heeft dus ook  z'n voordelen. Absoluut. Daar waar ik vroeger heel erg onzeker over mezelf was, en dus liever niet al teveel in vreemd gezelschap doorbracht, heeft mijn nieuwe voordeur blijkbaar de nodige dosis zelfvertrouwen door mijn aderen doen stromen. Wat dan weer allerlei hilarische situaties met zich meebrengt, die ik hier beter niet kan verhalen. Ge zou nog een slechte indruk van mij krijgen.

Maar geen paniek...ik wordt altijd vergezeld van mijn eigen E'ske, en Crisje is een heel braaf meiske.

15:00 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

07-12-06

GROOT FEEST !!!

Jullie zullen het al wel weten, maar toch nog even ter herinnering.

Vandaag wordt Anneke, mijn vriendinnetje, 40 jaar.

Ga even langs, laat een reactie achter, zet iets op je blogje...kortom vier mee, want ze verdient het dubbel en dik, en het zal haar deugd doen te weten dat we allemaal met haar mee leven !!!

 

Dus bij deze:

 

GELUKKIGE VERJAARDAG ANNEKE!!!!

'k Wens je niks dan moois, geluk en moed

en dat je mag genieten van deze dag

samen met man en kids

samen met je dichte familie

en je vrienden en blogvrienden

Nog een knuffel van op afstand en toch dichtbij

en een vrachtwagen vol met kusjes...

'k Hou van je!!!!!!!!!

 

taart

 

11:03 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-12-06

Woensdag en...

....morgen dus donderdag. Alweer een korte werkweek. Alsof December nog niet genoeg vrije dagen heeft, krijgen we er hier in Portugal twee gratis, voor niks bij. 8 December is hier een katholieke feestdag....ook in Spanje trouwens, één die jullie lekker niet kennen, hahaha!!

En dan nog een weekje werken en school voor de kids ..en dan is het weeral kerstvakantie. Crisje geeft zichzelf ook twee weken vrij. Ná! 't Is maar dat je 't weet.

En verder? Verder heb ik echt niks, nada, rien de knots mede te delen, dus zal ik mijn gemekker hier maar bij laten. Misschien kan ik me even concentreren op iets leuks organiseren voor dit weekend. Tja, da's eigenlijk zo geen slecht idee. Keep you posted !

15:11 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-12-06

Onvoorstelbaar

Het nieuws van de laatste dagen...het echte nieuws dan welteverstaan. Mijn haren staan er weer recht van omhoog.

 

Denk je dat je kind veilig op school zit, wordt het daar door de één of andere maniak vermoord. Krijg dat thuis als ouders! Om die mens eigenhandig om zeep te gaan helpen, nietwaar. Maar ja, dan moet je zelf gaan zitten brommen. Het is toch onvoorstelbaar dat dit soort "Amerikaanse" wantoestanden zich nu ook al in onze scholen moeten manifesteren. Je moet er echt niet aan denken dat het je overkomt. Hoe ga je in godsnaam met zoiets om ??

 

Een dame van middelbare leeftijd wordt in de kofferbak van haar eigen auto gevonde. Zij heeft alles bij elkaar genomen nog veel geluk gehad moet ik zeggen. Voor hetzelfde geld was ze om het leven gebracht voor de pincode van haar bankkaart. Omdat men dacht "dat ze er warmpjes bijzat". Ja ook dat mag al niet meer.

 

En dan zal ik maar over het poppentheater, dat de Belgische politiek voortstelt, zwijgen. Dat is dan weer om je dood te lachen, maar dan groen hé....

 

Gelukkig is er nog een lichtpuntje in de vorm van goede televisieprogramma's van Belgisceh bodem, die ik dankzij satelliet nu op eigen buis kan ontvangen. In een deuk heb ik gelegen met Willy's en Marjetten. Vroeger had ik al genoten van Buiten de Zone, maar van de andere werken van Bart de Pauw heb ik spijtig genoeg  niet kunnen genieten. En op aanraden van mijn moeder en het weekblad Humo, ben ik nu ook Het Eiland aan het volgen.

 

Enfin, verder heb ik toch niks zinnigs te zeggen, behalve dat er verschrikkelijke uitzuigers op de wereld rondlopen, die met de pluimen van anderen proberen te gaan lopen. Gelukkig zijn er dan weer anderen, die daar los doorheen kijken.Maar toch, 't is allemaal niet eerlijk...'k zal er maar over ophouden, want ik wordt er een beetje geirriteerd en depri van. Dus salukes en tot de volgende!

 

 

15:58 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-11-06

Ergernissen

Sommige mensen/toestanden zal ik nooit begrijpen. Het zal wel aan mij liggen, maar soit...

Een verklarende noot....Gisteren was het de wettelijk verplichte twee-jaarlijkse medische controle van alle werknemers van ons bedrijf. Wij zijn daar ook bij inbegrepen.
Nu is dit zowiezo al niet mijn favoriete "passe-temps", maar gisteren sloeg toch alle records.
Eerst moest mijn bloed, bloeddruk, hartslag etc. gecontroleerd worden. Normaal gezien gebeurt die bloedprik met zo'n fijn naaldje in een klein cilindertje, dat "klak" doet en hup, je hebt een bloeddruppel uit je vinger, je kent dat wel. Ik werd aangevallen door een mastodont van een verpleegster, zo één die je alleen maar in cartoons tegenkomt, waar mannen in het ziekenhuis liggen te hopen op een knap, blond verpleegstertje-- nee dus. Dat mens scheurde met haar tanden de plastic verpakking van die naald open, zonder handschoenen, let wel, om vervolgens mijn vinger brutaal aan  te vallen met die naald..het was geen "klak"-dingetje en het leek wel oz zij aan het vogelenpikken was!.
Tot 4 maal toe heeft ze mijn vinger vermassacreerd! De 5de maal nam ze uit voorzorg toch maar een nieuwe naald en toen lukte het wonder boven wonder wel. Ondertussen had ik al wel de agressieve neiging vertoond van het mens een serieuze peer op haar muil te geven ( sorry voor de gevoelige lezers).
Na dit amateuristische gestuntel werd mijn bloeddruk gemeten met een apparaat uit de jaren '30 . En te bedenken dat onze firma daar grof geld voor neertelt hé. Je zou denken dat je dan een klein beetje service ervoor terugkrijgt.
Vervolgens binnen bij de dokter. Die leek mij al niet van de sympathiekste, maar toen hij me een papier voor mijn neus zwaaide uit 2002, begon het pas goed. In 2002 was tijdens een gelijkaarrdig, maar veel uitgebreider onderzoek door een vrouwelijke dokter, een knobbeltje in mijn borst vastgesteld. Zelf voelde ik niks, maar uit voorzorg en toch ook in paniek, ben ik toen direct naar mijn gyno gerend. Logisch toch! Ook die voelde helemaal niks en stelde me gerust dat er niks aan de hand was. Nu is dat mijn dokter sinds mijn zwangerschappen, dus heb ik daar wel vertrouwen in, logisch toch.
Deze arbeidsdokter echter, vroeg of ik met die informatie iets had gedaan, maar met een air ...djeezus! Ten eerste : als je zo'n info krijgt, dan doe je daar als vrouw wat mee, das' toch heel logisch. Ten tweede, asl ik dan zeg dat ik er wat mee gedaan heb en dat alles OK was, dan hoeft hij mij niet aan te kijken alsof ik de één of andere dwaze bimbo ben, zonder een grein verstand, die daar maar wat zit te fantaseren. Hij bleef aandringen en pretenderen dat ik NIETS zou hebben opgevolgd. Ik werd hoe langer hoe kwader van verontwaardiging. Toen zei hij : "Ja dat kan allemaal wel zijn, maar ik heb het zelf niet gevoeld". Zei Crisje : "Ja, en je zal het nooit voelen ook". Wat dacht die idioot. Dat ik mij door om 't eender wie ga laten bepotelen, ook al is het een dokter. Ik denk wel dat ik het recht heb om zelf te kiezen bij welke  dokter ik voor dit soort intieme onderzoeken ten rade ga, nietwaar.
Ik heb die dokter dan ook voor de rest van het onderzoek, dat trouwens niet lang meer duurde--hij had het door---, aangekeken alsof hij de grootste idioot in het heelal was. Neen, ik begrijp echt niet waarom die dingen nodig zijn. Ten eerste betaal je er heel veel geld voor, ten tweede krijg je dan amateurs voorgeschoteld en ten derde behandelen ze je als een volslagen idioot....Crisje was not amused.

 

Nu even een lichtere anekdote. Gisteravond bij het slapen gaan, was er ineens grote tumult boven. S'fke en Stofke aan het roepen. Er zat een héééle grote spin in hun kamer. Jaja, het was een grote. Maar van mij mogen ze die dan niet dood doen. In een doosje zetten, en dan buiten dragen, is de boodschap. Let wel, het is zeker niet Crisje die dat doet hé. Nee, Crisje geeft vanop 50meter afstand heel veel instructies hoe dit aan te pakken, maar komt zelf geen millimeter dichterbij dan nodig is. Vervolgens hebben die rotjoeng hun fobische moeder nog achternagezeten met dat potteke spin. Een gekrijs en gekweel van jewelste. Het beest is uiteindelijk toch buiten beland...een goeie plaats voor een spin om te verblijven vind ik zelf.

10:10 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

27-11-06

Na het weekend...

Gewoon even vertellen wat er allemaal gaande is, en dat is echt niet veel.

Vrijdag stond dus Lissabon op het programma. Gelachen dat we hebben. E'ske dacht dat het een Domoticabeurs was, bleek het een Vastgoedbeurs, waar welgeteld 3 stands waren over Domotica. Achteraf bekeken toch niet voor niks die 600km over en weer gereden, want we hebben wel weer wat meer info te pakken gekregen, en info daar draait het toch allemaal om, nietwaar.

Maar de terugrit, dat was andere k*k. Het begon namelijk te stormen, dat het geen naam had. Wind, wind en nog eens wind. Erg gevaarlijk. En met een jeep hang je dan wel iets hoger van de grond, dus die zijdelingse rukwinden waren echt geen pretje. Ik heb me maar stillekes gehouden achterin, want E'ske heeft nog een zwaardere voet dan ik, en in zo'n weer, dan lever ik meestal commentaar dat hij niet zo snel moet rijden. Maar ik moest me koest houden en heb dat dan ook maar gedaan. Was ik blij dat we ongedeerd thuis aankwamen.

Maar dan was het nog wachten geblazen op S'fke, die op schoolreis naar Lissabon was met de bus. Die kwam er pas rond 21.30h aan, want ook die bus had veel last van het weer gehad en er dus veel langer over gedaan dan verwacht. Gelukkig was die dan ook heelhuids thuis. En toen begon het ook in Algarve te donderen en te bliksemen met hevige slagregens.

 

Zaterdag was het dan eindelijk Stofke's feestje. Ik wist eigenlijk officieel van niks, want hij had alles zelf geregeld. 'k Had natuurlijk wel snoep en taart ingeslagen, want ik had wel zoiets opgevangen. De hele namiddag hebben ze gevoetbald , gepoold, gepingpongd, dat het een lieve lust was. Gelukkig hebben we een grote kelder waar dat allemaal kan en hoeven ze de rest van het huis niet tot een puinhoop om te toveren.

 

Zaterdagavond, of beter gezegd, -nacht, was het dan de beurt aan Crisje en E'ske om eens de bloemekes buiten te zetten. We kwamen in het plaatselijke barretje terecht, samen met mijn veel jongere broer en enkele vrienden. De bloemekes werden in de rondte gegooid tot zo'n half vijf 's morgens. Je kan begrijpen dat Crisje, die niet meer piepjong is, de volgende dag wel weggegooid kon worden. En ik had bijna niks gedronken. Maar mijn arme voeten hebben ook afgezien. Hadden ze maar niet zo'n goeie muziek moeten draaien en de sfeer maar op een laag pitje moeten zetten. E'ske, die normaal gezien de eerste is die naar huis wil, bleef ook moedig hangen. Zodoende hebben we ons beiden toch wel koest gehouden zondag. Wat gegeten, een warm badje gepakt en dan voor de TV gehangen.

'k Moet zeggen dat ik vandaag nog altijd niet bij de fristen ben, 't zal wel weer drie dagen recup worden.

 

En zo is het alweer maandag...een korte werkweek trouwens, want vrijdag is het een nationale feestdag, evenals volgende week vrijdag. De jongens zijn al in hun nopjes....

 

En nu ga ik nog wat zinnigs doen, voor zover dat nog mogelijk is....

 

Ta Dah..en tot de volgende....

16:23 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

24-11-06

Stofke is jarig!

Vandaag wordt mijn jongste telg 13 jaar. Ja, het gaat vooruit. Dertien jaar geleden ...een geplande bevalling, want meneer vertikte het om naar buiten te komen, en ik was het al lang dubbel en dik ( letterlijk én figuurlijk welteverstaan) zat van met dat extra gewicht rond te sleuren. Dus werd ik 10 dagen na de vastgestelde datum ingeleid.

'k Moet zeggen, ik heb twee vrij makkelijke bevallingen gehad, geen verdovingen, niks, gewoon "eventjes" doen gewoonweg. Het enige "speciale" bij Stofke's geboorte was dat ik de dokter verrot heb gescholden toen hij op zijn gemak zijn pollen stond te wassen, en ik met hevige persweeën het "rustig aan moest doen" van hem, de kloefkapper. Dus ik heb voor de rest geen trauma's overgehouden aan de geboortes van mijn zonen.

S'fke is op weg naar Lissabon...schoolreis, en zelf staan we ook vertrekkensklaar om naar een domoticabeurs te gaan, ook in Lissabon, mijn cursus van februari indachtig. Van 3 tot en met 10 februari kom ik Belgenland weer even onveilig maken, alhoewel , het zal elke weekdag studeren en nog eens studeren worden. 'k Ben er nu al zenuwachtig voor. En jullie, wel jullie zijn gewaarschuwd!!

10:12 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

22-11-06

Update van de week

Ok...ik heb dus niks gewonnen...pardon, ik heb 9,15€ gewonnen, en wie het kleine niet eert.....

 

Het snot is ook volledig verdwenen, mede met hulp van een onverwachts vrijdagsuitje, wat niet bevorderlijk was voor de pluche in't kopke ( teveel bier, wat niet mijn gewoonte is!), maar wel voor het snot. Die spontane avondjes uit zijn meestal de plezantste, niks geen voorbereiding, gewoon "spur-of-the-moment" ineens beslissen dat je weg gaat en dan zie je wel wat er gebeurt. Het heeft er wel toe geleid dat ik de rest van het weekend moest uitblazen. Wat op zich weer leidde tot voor de TV hangen en wat DVD'kes kijken.

 

Zo kwamen we dan terecht bij 24- serie 5, die net op DVD was aangekomen, en die we dan in twee marathonsessies hebben uitgekeken. Alhoewel sommige dingen met zijn haar zijn getrokken, is het toch een zenuwslopende en verslavende serie. Je wil altijd verder kijken met al die cliffhangers. En ik zit dan soms ook te puffen en te blazen als het weer heel spannend wordt. Het einde is  ook weer serieus om te vloeken. Ik ga het hier niet verklappen, kan je ergens anders wel gaan lezen, van mij ga je het niet weten. Maar die arme Jack Bauer krijgt nu ook nooit eens rust ....

10:00 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-11-06

Trouwens

...de pluche is zo goed als weg uit 't kopke, nog een paar achtegebleven spinnewebben, maar het heeft mijn week wel sterk in de war geholpen. 'k Mag niet klagen, want ik heb dan maar voor den tv gehangen 2 dagen aan een stuk en de éne aflevering Gilmore Girls na de andere gekeken op DVD. Ik ben er zowaar aan verslaafd geraakt. In mijn dromen paraderen alle personages voorbij. Bovendien was het een hondenweer woensdag, dus kwam dat eigenlijk goed uit ...dvd'tje, open haardje, thee'tje en chocolatje ( plus nen hele rommel vitaminen en paracetamol) Crisje was eigenlijk stiekem ook in haar nopjes.

Maar ik ben toch blij dat ik weer op post kan zitten, want te lang mag zoiets niet duren hé. En het is trouwens alweer vrijdag. We zullen seffens nog eens een kansje gaan wagen bij de euromiljoenen ( tevergeefs waarschijnlijk, maar ne mens weet nooit hé  ).

 

12:40 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

13-11-06

Ironisch

Ge had het al geraden zekers. Staan we daar elke morgen verdekt opgesteld met de camera ( en dan vooral E'ske), gebeurt er niks. Genen buurman te bekennen, en voor zover ik weet, beginnen die stenen niet vanzelf te vliegen.

Voor de rest is het hier in Portugesië-land weer briljant mooi weer. Blauwe hemel, warm zonneke. En toch heeft Crisje een serieuze kopvalling opgeschaard. Dus nu is't pluche in 't kopke van al dat snot. Vanwaar het allemaal blijft komen, ik weet het ook niet. Alleen hou ik er een sexy voice aan over, maar da's dan ook het enige dat ik eventueel als een voordeel zou kunnen beschouwen, 't is trouwens ook wat nasaal...die voice van mij.....

Buiten een raclette avond is er dit weekend dan ook niks bijzonder te melden, aangezien ik mijn gevuld hoofd zo af en toe echt moest neerleggen, vanwege de hoeveelheid pluche, die vermengd met al dat snotvocht, echt zwaar begon te wegen.

Nu zit ik op post, maar echt creatief, of efficiënt ben ik niet bezig. Er zullen vandaag geen grote bergen worden verzet, noch baanbrekend werk verricht worden ten huize van Buro Crisje, neem dat maar van mij aan. Vooral niet omdat ik al om 8.30h vanmorgen bij het Landregister stond, waar er nog zo'n twintig slimmerikken ook vroeg daar wilden zijn. Dus stond ik nog in de lange rij...en geloof me ...het gaat daar niet vooruit, pfft, en dat met pluche in de kop. Neen , ik denk dat ik het intelligente werk maar voor bekeken hou voor vandaag.

12:46 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

09-11-06

Undercover

Nee, het zal tegevallen, maar het gaat dus NIET over Undercover Lover, waarin hitsige Paco alles probeert te pakken wat los en vastzit ..( ik druk het heel beleefd uit hé)..

Neen , familie Crisje is detectieveke aan het spelen. Aangezien de buurman in geen  velden of wegen te bespeuren is , noch zijn deur opendoet als we aankloppen, hebben we onze videocam verdekt opgesteld. Nu maar hopen dat hij nog eens wat stenen vindt om mee te gooien. Dan kunnen we hem daarna "beleefd" met de feiten confronteren en hem vragen waarom hij nu eigenlijk zoiets doet.

 

O ja, nu ik het toch "niet" over Undercover Lover had...tja, ik wil het eigenlijk niet zien, maar ben dus op het morbide af gefascineerd geraakt om te zien waartoe men tegenwoordig toch allemaal in staat is voor :  

a) geld en b) 15 minutes of fame....Amai mene frak!
Vandaar dat ik dus helemaal aan de buis hang , vol ongeloof om wat ik allemaal zie ( wat té naief zeker, ikke ??) en steeds dezelfde opmerking spuiend: "Waarom doet ge daar dan in godsnaam aan mee ???" 

18:19 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-11-06

Update Wacko's

Den buurman heeft zich tot op heden nog niet vertoond, althans niet als we thuis zijn.

E'ske is nog speciaal een paar keer langsgereden om hem te stekken te krijgen.

Let wel, om direct iets terug te kunnen doen, is die plaats té ver afgelegen van het huis, remember het terrein is 1.5ha groot,  en de laatste keer dat ik keek, was ik nog steeds niet de bionische vrouw zene....om maar te zeggen....

16:21 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Wacko mensen

Sommige mensen kan je toch niet volgen .

Vanmorgen was het al trammelant in Huize Crisje. Terwijl ik zelf rustig in de badkamer stond, hoorde ik opeens E'ske brullen vanop zijn favoriete plaats op het terras. Dat is de plaats waar hij 's ochtends zijn koffietje drinkt voor naar het werk te vertrekken. Vandaar heeft hij een overzicht over terrein en huis, en kan hij ook de honden , die dan juist losgelaten zijn uit hun "kamer", in de gaten houden terwijl ze hun ochtendwandeling doen.

Zo gebeurde het dat een nietsvermoedende, snuffelende Bowie vlakbij het hek stond, waarop de buurman van de overkant zich bovenop het hek (ons hek!) hees om vervolgens een grote steen naar Bowie te gooien...en nog raak ook.

Wie de buurman echter niet had gezien, was E'ske, die vanop zijn uitkijkpost heel het scenario had zien afspelen. Pech voor de buurman natuurlijk, je begrijpt het wel.

Dit is het moment waarop ik ook weet krijg van de gang van zaken, want het gebrul van E'ske, gepaard gaande met heel "beleefd" portugees taalgebruik, rukt me van de spiegel weg, om te gaan zien wat er aan de hand is. Ik krijg natuurlijk in geuren en kleuren heel het verhaal, wederom met een geweldig beeldende woordenschat!! Aangezien dit niet de eerste keer was dat het gebeurde, zei E'ske dat hij deze keer toch een "serieus klapke" ging doen met onze gezellige buur. Maar toen hij daar aankwam, was die al in geen velden of wegen meer te bekennen, de held.  

Ik vermoed dat hij zich kan verstoppen zoveel hij wil, E'ske zal ooit zijn zegje wel gedaan krijgen.

Ja, ik begrijp het niet hoor. Die honden lopen daar gewoon wat te rennen en hun ding te doen op óns terrein, wat helemaal afgebakend is. Ze kunnen niet buiten om mensen lastig te vallen. 's Nachts zijn ze binnen, zodat ze niet constant blafgesprekken houden met de honden van alle omliggende buren...dus wat heeft die man dan stenen te gooien over het hek heen...asociale idioot. Hij moet met zijn pollen van mijn woefkes blijven, want anders gaat ook Crisje mee "een klapke" doen. Normaal gezien ben ik nogal vredelievend ingesteld, maar o wee als ze mijn jongens of mijn woefkes raken, dan ben ik de spreekwoordelijke leeuwin, die voor alles gaat wat in haar buurt komt! Hij weze gewaarschuwd !!

 

09:46 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-11-06

Weeral maandag

En plush in 't kopke. Niet vanwege teveel drank of zoiets, maar wel vanwege een tandartsbezoek vanmorgen.  En dan vooral de daarbijbehorende verdoving. Heel mijn hoofd voelt watjesachtig aan. Het trekt tot in mijn oren, mijn slapen, mijn neus, en ik denk dat een gedeelte van mijn hersenen ook ingeslapen is. Zo raar voelt het. Dat kwam ook omdat ik nog wat extra verdoving bijkreeg, gratis , voor niks, omdat koppige Chrisje niet klein te krijgen is met een "gewone" dosis.  En nu moet ik de gevolgen ervan dragen. En ik heb jeuk aan mijn neus, maar als ik krab, voel ik niks. Zal "fantoomjeuk" zijn zeker. En ondertussen kwijl ik lustig verder, langs mijn ongevoelige dikke lip. Plezant is anders, en elegant ook . En...en....en.....

13:31 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

20-10-06

Eigenlijk....

...mag ik hier geen reclame maken. Maar af en toe mag er wel eens iets geport worden in die trend.

Temeer omdat E'ske zo fier als ne gieter rondloopt. Het grote huis is opgeleverd. Een zeer tevreden klant. En dat is altijd goed voor het ego hé. Twee weken geleden werd het huis ingericht. Het ziet er nu prachtig uit.

Persoonlijk ben ikgevallen voor de bioskoop. Jaja, er is een mini-bioskoop in de kelder, en geloof me het is ongelooflijk. Ik heb een voorproefje gekregen, weliswaar zonder de speciale zetels, die nog niet geinstalleerd zijn, maar amai mijne frak, was dat een indrukwekkend vertoon. Ik wilde gelijk geadopteerd worden. Van mij zouden ze echt geen last hebben. Zet me gewoon maar in de cinema zaal , en ik zal me wel vermaken  .

Als jullie een kijkje willen nemen in deze woonst, dan kan dat altijd via mijn Flick'r.

 

 

 

11:55 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

03-10-06

Bekaf na een vol weekend - deel 2

Na de verjaardag, begon het weekend nog maar pas. Die avond stond er een "sjiek" dinner met dans op het programma ten voordele van het asiel. Dus mocht Crisje zich voor één keer eens volledig laten gaan in het optutten.
Zweten jullie (vrouwen) dan ook zo. Mijn god, liters water heb ik verloren, want het was nog zo warm, en dan die haardroger en dan dat haasten en dat besluiten wat je gaat aantrekken. Ik heb wel 24 outfits aangehad ( 'k overdrijf wel, maar dat hadden jullie al wel door zeker), en dan ook nog E'ske moeten helpen, de jongens eten geven, de hondjes en visjes niet vergeten...pfff het was weer stress-kip in actie moet ik zeggen.

De avond zelf was heel geslaagd. Linda had het prachtig georganiseerd. Mooie menu kaarten, met hondenfoto's en een heel triest verhaal over een achtergelaten hond ( dat ik gelukkig bewust niet de avond zelf heb gelezen, vanwege mascara-ongelukjes) . Het eten zelf was heerlijk, het gezelschap interessant. Heel interessant mag ik wel zeggen. Het ging er af en toe hevig aan toe aan tafel, waarbij Crisje een stille observante was ( kijken en luisteren en me niet moeien was mijn motto, anders had het wel eens uit de hand kunnen lopen - op een bepaald ogenblik heb ik ook echt een stuk van mijn tong gebeten en nét niet mijn schoen naar een bepaald iemand gegooid --verdraagzaamheid, weet je wel ). Ik heb ook een hele leuke vrouw ontmoet, een vriendin dan weer van mijn vriendin, en naderhand zijn we nog even langs de O Bar gepasseerd waar we ons bijna ziek hebben gelachen met een stomdronken Roemeen, die indruk op ons wilde maken. Vandaar dat Crisje hééél laat in haar bedje lag en de volgende dag er als een Zombie bij liep. Crisje heeft namelijk veel meer tijd nodig dan vroeger om te recupereren.( En dan die naaldhakken!!) E'ske was al niet veel beter af en die had bovendien ook nog te diep in het glas gekeken ( Crisje is altijd BOB, dus die doet dat niet  ).
Ondertussen ben ik nog steeds niet bijgeslapen. Tja, als je mijn leeftijd hebt , dan moet je het bekopen hé als je het varken wil uithangen.

12:12 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Bekaf na een vol weekend

birthday-happy

 

Tja, wat wil je, het was een drukte van jewelste dit weekend, of beter gezegd vorige week.

Voor de surprise-party van mijn vader hadden we besloten een foto-album samen te stellen. Mijn vader is namelijk dikwijls verhuisd, waarbij de vrouw niet altijd meeverhuisde, als u begrijpt wat ik bedoel. Zodoende liet hij altijd alles achter behalve zijn kleding. Foto's en persoonlijke dingen bleven dus ook meestal achter. Vandaar het idee.

Gelukkig dat mijn stiefmoeder ( waar hij nu niet meer bij is) zo'n georganiseerd foto-mens is. Alle albums netjes op datum gesorteerd ( wel zo'n kleine 100 albums, schat ik) , alle foto's netje ingeplakt en van datum en commentaar voorzien. Het was bijna onbegonnen werk om daar een selectie uit te maken. Natuurlijk kon ik die foto's niet zomaar uit die albums rukken ( zoiets doe je niet) dus moesten ze allemaal ingescand worden. Wel, ik ben daar serieus lang mee bezig geweest. Bovendien blokkeerde heel de boel af en toe , met veel gevloek en ge-restart en gepanikeer als resultaat. Na 3 dagen zwoegen, zoeken, selecteren, scannen en dan alles in een mooi jasje gieten en printen, mocht het resultaat er zijn.

Dat was dan fase 1. Fase 2 was het eten. We hadden afgesproken dat ik het voorgerecht en de drank zou doen, mijn zus was verantwoordelijk voor de hoofdschotel en stiefmoeder bakte de taart ( ja, ik hoor jullie al denken...een taart bakken, terwijl hij met een  ander is ??, maar ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit he ).

Zo gezegd , zo gedaan. Ik had allerlei tapa's op het menu staan, mijn zus maakte vis-caldeirada en het dessert was een frambozentaart ( ze was lekker, ik kan het beamen ). Eigenlijk erg makkelijk. Maar Crisje is een echte stress-kip/controle-freak. Alles moet op schema, en als je zus dan zegt dat ze er om 4 uur is om te komen koken en ze komt pas om half zes opdagen met hare vis, dan gaat mijn stresswijzer wel even serieus de hoogte in. Ik heb nogal gezweet zene.  Gelukkig dat ik zelf al met alles klaar was en de tafel al had gedekt etc.

Mijn broer had de opdracht gekregen om mijn vader zo lang mogelijk thuis te houden ( die komt graag te vroeg) en pas te vertrekken als ik het OK-sein had gegeven dat alle gasten waren gearriveerd.

Toen het feestvarken eindelijk arriveerde, stonden we allemaal verdekt opgesteld in de living en werd de deur opengedaan door zijn beste vriend, die speciaal uit België was overgevlogen. Hij wist niet waar hij het had..."Wat doe jij hier ??"...en 2 minuten later, toen we allemaal uit volle borst ( en heel vals) begonnen te zingen, toen kwamen natuurlijk ook de waterlanders. Hoe vaak hij ons allemaal omhelsd heeft, ik weet het niet, maar toch heel vaak. En de moment supreme was dan ook het overhandigen van het foto-album. Hij genoot ervan, al die ouwe en nieuwe foto's, van ons, van hemzelf. Ik had zelfs de geboortekaartjes avn ons drieën ingescand ( ja die zaten allemaal in die albums!). Het was een geweldig succes, die avond en ik ben blij dat ik het initiatief heb genomen om dit te doen.

De volgende ochtend kreeg ik nog een telefoontje van hem om me nogmaals te bedanken voor het "complot", dus dat deed deugd.  

11:50 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-09-06

Een klein overzichtje

Wat hebben we dit weekend gedaan. Wel om eerlijk te zijn "bijna" niks.Maar toch....

Zaterdag was het jaarlijkse voetbal toernooi ( vriendschappelijk ) om de verjaardag van de club te vieren. Zondag werd het nieuwe project van de club, een na-schools-opvangcentrum en waar je tevens bijlessen kunt krijgen, ingehuldigd door de burgemeester van Loulé. En aan gezien E'ske voorzitter van de club is, had "first lady van de club " Crisje de eer om de burgemeester formeel te verzoeken de inhuliging te doen. Achteraf was er nog een etentje, dus we hebben onze "connecties" weer kunnen bevorderen. Laat ik daar nu net goed in zijn . Alles verliep goed en volgens schema, en zo was de zondag in een mum van tijd voorbij.

Volgend weekend zal ook weer druk worden. Voor vrijdag avond ben ik samen met mijn zus en broer, een surprise party aan het organiseren voor mijn vader, die volgende week 70 wordt. Eigenlijk is hij pas op 4 oktober jarig, maar omdat enkele vrienden van hem nu nog hier zijn en dan niet meer, hebben we besloten het vrijdag te doen. We hebben ook zijn beste vriend uit België opgetrommeld en die komt speciaal over ( morgen al) , maar die zal zich bijzonder schuil moeten houden, want het moet een verrassing blijven.

Zaterdag staat er een Thé -Dansant op het programma. Dit wordt georganiseerd door de mensen (Engelsen)die ons de tickets voor Robbie hebben bezorgd. Zij wonen hier nu permanent en de vrouw houdt zich bezig met geld in te zamelen voor het asiel. Alle opbrengsten van het diner gaan dan ook naar het asiel. We hebben een tafel van 12 man bijeengebracht , dus het zal wel gezellig worden.
Zij heeft ook een internet site opgezet waarop je een hond, poes of ezel kan adopteren. Hier vind je meer info en het linkje kan je later ook in de zijkolommen terugvinden. Alle hulp is hier welkom. Bovendien zijn we nog een plannetje aan het uitbroeden met enkele personen om een groot aantal zakken honden- en katteneten te kopen en dan iedereen die aanwezig is te vragen of ze een zak willen "sponsoren".

Daarnaast gaat de "gewone" job ook verder hé, dus Crisje zal het wel weer druk krijgen.

12:55 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |