06-11-08

Soms leert een mens

Gelukkig zijn we nooit te oud om te leren.

En soms leren we dat mensen met wie we niet altijd "eye to eye" zagen, WEL aan onze kant stonden, maar zelf ook niet goed wisten hoe dat te uiten en zich door ons buitengesloten voelden.

Zelf heb ik dit nu weer aan den lijven ondervonden met mijn stiefmoeder S.. Ik dach altijd van haar dat zij niks van mij moest hebben en vice versa. De grote reden daarvoor was eigenlijk mijn vader die ons een beetje tegen elkaar uitspeelde, omdat hem dat beter uitkwam. Tja , hij is ook geen heilige. En dan krijg je van die stomme, situaties, vol communicatiestoornissen, die tot een slechte verstandhouding leiden. Wat ook gebeurde.

Nu ben ik er tevens achter gekomen dat ook E. zijn best deed om roet in het eten te gooien, met haar altijd te provoceren. En ik geloofde natuurlijk eerder zijn verhaal. Logisch.

Nu dat alles in openbaarheid komt, zie ik inderdaad dat al dat gedoe, dat oordelen en veroordelen, dat dat allemaal verloren tijd is geweest. Ik kan  altijd bij S. thuis terecht. Ook de band met mijn zus K. is aangehaald, wat voor mij een verademing is. Ik hou namelijk niet van oorlogje spelen, en ben blij dat ik , met mijn moeder toch ver weg.... (en geloof me , ook al kunnen ze soms zagen, moeders,  toch heb je ze nodig..., ) toch familie dichtbij heb, waar ik af en toe eens binnenwip en altijd welkom ben.

Ook Blondie heeft het maar getroffen, want als ik een paar daagjes wegga, gaat zij naar de "Bomma" , waar ze naar hartelust kan spelen met zo'n 10 andere honden ( ik ben de tel kwijt, ik weet het echt niet hoeveel het er zijn, maar wel veel!).  

Dus bij deze ...sorry S. dat we ooit zo stom met elkaar zijn omgesprongen en niet meer gepraat hebben. En bedankt voor je steun en hulp in deze moeilijke tijd. Ik wou dat ik wat meer begrip en consideratie gehad had in jouw moeiljke tijd.

(En hopelijk lees je dit...)

 

14:45 Gepost door Crisje in General | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.