24-09-08

Eventjes weer weggeweest

Wel ja, ik ben weer even weggeweest.

Redenenen daarvoor:

1. Een hele drukke augustusmaand, met vele feestjes, vele nieuwe mensen leren kennen , en dus ook het noodzakelijke "bijslapen", o bij tekomen.

2. De vervelende kant van de zaak...proberen tot een akkoord te komen met een  uitsluitend op wraak beluste man, iets wat niet in je kouwe kleren kruipt en je energie totaal opslorpt. Gelukkig kon ik via de feestjes bijtanken ( afleiding!)

Ik wil ook nog een aantal "persoonlijke" mailtjes sturen, maar het is er tot hiertoe niet van gekomen. Mijn dagen zijn nu gevuld met het éne na het andere chantagemanoeuver te weerstaan, mijn geduld daarbij niet te verliezen, het hoofd koel proberen te houden, maar eigenlijk heel graag de persoon in kwestie naar een hele verre planeet weg te schieten ( de maan is veels te dichtbij-- hij zou wel eens terug kunnen springen).

Het is wonderbaarljk dat iemand met wie je 21 jaar geleefd en gewerkt hebt en al het lief en leed hebt gedeeld, je nu ineens niks meer gunt. Daarbij dient het gezegd te worden dat onze firma mede dankzij de goodwill van mijn vader het zo ver heeft kunnen brengen. Dat wordt nogal eens vergeten in de hitte van de strijd. Bovendien blijkt hij niet te beseffen dat zijn blinde wraak niet alleen mij treft, maar ook gevolgen heeft voor de kinderen , niet alleen in materieel opzicht, maar zeker en vast emotioneel. En dan wordt ik de egoist en op geld beluste verdorven deerne genoemd ( ik hou het netjes, mensen...).

Dus de strijd is in alle hevigheid losgebarsten, met aan de éne kant ikzelf, die een heel redelijk voorstel tot uitkopen heeft gedaan ( zelfs zo redelijk, dat mijn advocaat én zijn advocaat achterover vielen), en aan de andere kant een koppigaard die in niks wil toegeven omdat het de enige manier is om controle over mij te blijven uitoefenen en me het leven zuur te maken, en daarbij alle zicht op realiteit en redelijkheid verliest. Dat lukt hem echter niet, want ik probeer hem nu steeds een stapje voor te zijn...wat stilletjesaan begint te werken. Soms worden diegenen die denken het slimst te zijn en allerlei plannetjes opzetten, het slachtoffer van de door henzelf opgezette vallen.

Wel, de toekomst zal het uitmaken. Het zal nog wel een tijdje duren vooraleer het uit de voeten is. Maar ondertussen vergeet ik vooral niet te LEVEN. En eindelijk heb ik die vrijheid om dat ook te doen, waar en wanneer en hoe ik wil. En dat is een heerlijk gevoel.

14:31 Gepost door Crisje in In My Head | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

*** dan zou ik zeggen: focussen op dat laatste zinnetje!!!
De rest moet je helaas grotendeels ondergaan...

Gepost door: Talleke | 03-10-08

dat ik wel verwacht van hem. Ben zeker dat hij zal verlieren. En jij leeft terug !!!!!!

knuffel

Gepost door: viv | 25-10-08

De commentaren zijn gesloten.