16-01-07

Closure

Zaterdag was ik één van de vele aanwezigen op Anneke's begrafenis.

Blij dat ik mijn gevoel/intuitie/ingeving heb gevolgd.... Triest, ontroerd en emotioneel omdat ik de keiharde realiteit opeens inzag. Zoals allen die Anneke's blogje lazen, wist ook ik dat het einde er voor Anneke zat aan te komen. Door de afstand, realiseerde ik me niet ten volle de impact die het zou geven.

Toen ik zoals iedereen in de rij stond om Anneke te groeten, was ik me nog steeds niet bewust van de klap die ik zou krijgen en die ik dan ook kreeg bij het aanschouwen van haar sobere kist en haar Ventje, die iedereen in de kerk onthaalde. Met stomheid geslagen, een dikke brok in mijn keel en ingehouden tranen, stond ik daar verslagen te kijken naar "het bedje" van Anneke. Daarin lag mijn vriendinnetje, leeftijdsgenote, partner in onstuimige, leuke, en emotionele "schoolavonturen" en "puberbelevenissen". Ik kon het niet bevatten.

Anneke's Ventje verwelkomde me hartelijk en ontroerd. Ik wist met mezelf geen raad.

Het was een mooie dienst. Luc van Balberghe beschrijft het hier zo mooi. Beter kan ik het echt niet.

Op het einde las dochtertje Schattebolleke een zelfgemaakt gedicht voor voor haar liefste mama. Zo moedig, zo intens. Door merg en been ging het.

Anneke heeft een indruk nagelaten op al wie haar kende en op al wie haar blog las.

Op mij ook, al kende ik haar al zo lang. Ik sta nog steeds sprakeloos van haar gave om zo mooi te verwoorden wat ze voelde, beleefde, doormaakte. Een voorbeeld voor velen.

Ik gedenk haar in mijn gebeden. Ik weet dat haar energie bij de haren blijft. Ook ik voel die.

 

Ondertussen ben ik terug op eigen grondgebied, en na het overweldigende weekend ( kort maar zo intens en krachtig) komt bij mij nu de weerslag. Het verwerkingsproces komt op gang. In tegenstelling tot haar gezin en familie, die haar bijstonden in de laatste jaren, maanden, dagen, uren, en bij wie dat proces al op gang was gekomen ( ik citeer hier Ventje), komt de hamerslag bij mij nu pas.

Maar er is nu wel "closure". En ik weer eens geleerd dat je moet "leven" en moet afgaan op wat je gevoel je zegt.

Dank je Anneke voor deze wijze levensles.

10:58 Gepost door Crisje in In My Head | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

We zullen haar zeker verder, altijd, missen...
Fijn dat je kan rouwen, nu, Crisje.

Gepost door: lavender faery | 16-01-07

ach Crisje... ik weet niet wat gezegd... Anneke heeft ons allemaal véél geleerd!!!!!

een dikke knuffel!!!!

Gepost door: Talleke | 16-01-07

bedankt, Cris...
dat ik op deze manier er ook even bij mocht zijn.

Gepost door: chinezeke | 16-01-07

Ik ben één van de mensen die veel leerde van Anneke . Ik zal haar heel erg missen, ook al kende ik haar enkel via de weblog en mailtjes. Ik kan me dan ook heel goed voorstellen hoezeer het jou als vriending aangrijpt. Ik wens je veel sterkte bij de verwerking.
Knuffel

Gepost door: Elly | 16-01-07

Anneke zal me altijd bijblijven crisje ... ze heeft een diepe indruk achtergelaten.
Ik wens je heel veel sterkte toe !

Gepost door: klaverke | 17-01-07

De commentaren zijn gesloten.