04-01-07

Snotteren

Ok.

Terug van even weggeweest, dus val ik maar met de deur in huis.

 

Voor iedereen die hier komt lezen : Een heel gelukkig, gezond 2007. Dat je veel mag lachen ( het huilen moet je er nu eenmaal bijnemen!).En dat het zo'n beetje mag gaan zoals je wil ( je weet dat dat niet altijd mogelijk is, maar soit..,).

 

Over huilen gesproken. Ik heb het jaar goed ingezet. De twee eerste dagen van het nieuwe jaar ben ik rustig begonnen met het lezen van twee boeken. Op elke dag één , en dan ook in één keer doorgelezen, want ophouden kon ik gewoonweg niet.

Op 1 januari 2007 las ik : Komt een Vrouw bij de Dokter van Kluun. Wat een prachtig boek! Maar oh zo triest. Ik ben de laatste 40 bladzijden dan ook niet gestopt met huilen. Het gaat namelijk over een vrouw met borstkanker en het verloop van haar ziekte, maar dan vertelt door de echtgenoot en zijn reactie hierop. Het  feit dat het verhaal zo gelijklopend is met Anneke's verhaal ( wat haar ziekte betreft althans) gaf nog een extra dimensie aan het hele boek. En zoals jullie weten gaat het helemaal niet goed meer met Anneke. Het deed dan ook veel pijn het allemaal te lezen, maar aan de andere kant kan ik me nu toch beter inleven in wat Anneke allemaal doormaakt en kan ik ook begrijpen dat ze uiteindelijk vrede zal hebben met haar heengaan.

Op 2 januari las ik dan het vervolg : De Weduwnaar. De reactie van de man die achterblijft met z'n dochterje. Ook al zo mooi. Wel heel extreem. ( Het is een hollandse auteur, hé!), maar toch ook weer ontroerend. Ook weer heel herkenbaar...het weglopen van pijn, om uiteindelijk te beseffen dat alleen door je pijn te beleven, je verder kan gaan met je leven. Ditmaal niet zoveel tranen, maar toch brok-in-de-keel-momenten bij de vleet.

Dus als jullie geen leesvoer meer hebben, en iets heel intens willen lezen, dan zijn het deze boeken wel.

 

De "familie-zeep" heeft vooralsnog geen vervolg. Het oude jaar is goed uitgezwaaid met vader en stiefmoeder herenigd aan de feestdis. Met hetzelfde surreële gevoel bij ondergetekende-- logisch toch. En het nieuwe jaar werd dan ook weer surreëel ingezegend. Ik kan er eigenlijk wel om lachen hoor. Vooral omdat ik ook alle voorgaande aspecten van het hele verhaal ken--trouwens te lang om hier op te schrijven, dus je zal uiteindelijk het boek moeten lezen .

15:47 Gepost door Crisje in Portugesie-News | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

crisje..goede middag.. natuurlijk voor jullie ook een vredevol en gezondrijk nieuw jaar...en snif snif...met de inhoud van dat boek...het is triestig...Toch nog een vrolijke dag !! Groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 04-01-07

CRISJE GOEDE
MIDDAG
LATEN
WE VROLIJK
WEZEN
EN U
EEN
ZORGELOOS
2007
WENSEN
EN HOUD
HET GEZOND
GROETJES
MICKEY

Gepost door: MICKEY | 04-01-07

Hoi daar!
Ik denk dat ik toch liever jou boek ga lezen dan de twee die je vernoemt... ik kan niet zo goed om met zo'n boeken, gets to me, kruipt under my skin, je weet wel.
Enne, Eragon, mijn postje erover gelezen?

Gepost door: lavender faery | 05-01-07

ach Crisje.... het is waar, Anneke zal uiteindelijk "opgelucht" zijn dat haar lijden gedaan is... maar voor de achterblijvers... pffff.... ik ken Anneke niet persoonlijk maar ik heb 't er toch zo vreselijk moeilijk mee...
mss omdat ik wéét wat het is om je mama te verliezen, als kind...
Hoedanook... Anneke's verhaal raakt mij intens diep...

dikke knuffel

Gepost door: Talleke | 05-01-07

ook hier... Even de beste wensen binnensmijten...voor jou en heel je gezinnetje...en het leven is een lach met een traan.

Gepost door: zuchtje | 05-01-07

De commentaren zijn gesloten.