23-11-06

Mijmeringen

In inspiratieloze tijden, krijg je soms via het lezen van andere blogjes weer even een inval om toch iets neer te pennen.

Na het weekendverslag van Omi Chinezeke te hebben gelezen en het "tut"-verhaal van Coltrui, werd ik even terug in de tijd geslingerd met mijn tijdmachine die in mijn hoofd geïnstalleerd is.

Toen S'fke een peuter was, was die ook verslingerd aan zijn tutten ( spenen klinkt zo "tuttig", vind je niet??). Hij had er nota bene 4. Eén voor in zijn mond te stoppen en de andere drie gingen dan overal mee in de hand. In de loop van de dag gebeurde het meestal dat die tutten zoek raakten. En dat was dan een drama wanneer het tijd was om te gaan slapen. Waar waren al die tutten naartoe ? Een panische zoektocht volgde altijd op deze vaststelling. Meestal werden ze wel teruggevonden, maar soms bleef er wel één of meerdere vermist. En met minder dan 4 tutten nam S'fke geen genoegen. Crisje moest er dus voor zorgen dat er altijd wel een voorraad tutten ergens in een lade verstopt zaten. Heelder fortuinen heb ik  uitgegeven aan tutten, geloof me. En het rare was dat de meesten van die vermiste tutten ook nooit meer boven water zijn gekomen.
En of dat nog niet genoeg was, beet S'fke zijn tutten ook kapot en dan werden ze steevast afgekeurd. Dus, hup, Crisje weer naar de apotheek om de voorraad tutten aan te vullen.

Wat ik niet meer weet is hoe S'fke van het tutten is afgeraakt, met de beste wil van de wereld niet. Dat hij er vanaf is geraakt, dat kan ik dan weer wel bevestigen, want ik zie hem toch niet meer met een tut rondlopen, en voorraden heb ik er ook niet meer van in huis, dus zal het wel zo zijn.

Stofke daarentegen, die had maar 1 tut en zijn konijn, een heerlijke knuffel, die op de lange duur helemaal versleten was van het vele wassen. Zonder zijn tut en konijn, kon er echt niet geslapen worden. Dus moest het konijn tussen de bedrijven door vlug vlug gewassen en gedroogd worden, om die gekende drama's te voorkomen.  Toen Stofke zo'n 3 jaar was, hing het konijn met haken en ogen aaneen. Vele verstelbeurten had het al gehad, met overal lapjes stof erop genaaid door mijn "vaardige" handwerkkunsten ( diegenen die me kennen, liggen nu in een deuk over de vloer te rollen ).
Net nadat ik nog maar eens een grote verstelbeurt had gedaan, werd het konijn in een onbewaakt moment echter verscheurd door de hond van de buren, die bij ons op logement was, omdat zijn baasjes naar Engeland waren. Toen ik in de tuin overal witte pluche zag liggen, panikeerde ik helemaal. Er viel echt niks meer te redden, en het konijn kwam uit het buitenland, dus was niet te vervangen. Hoe moest ik dat uitleggen aan een 3-jarige konijnverslaafde ? Hoe ging ik in hemelsnaam Stofke in slaap krijgen. Hem andere knuffels geven, was hopeloos. Ik kan jullie verzekeren dat het die avond wel een echt drama was voor dat arme Stofke. Maar één ding was zeker, als hij geen konijn had, moest hij ook geen tut meer. Dus dat was dan het einde van het tutverhaal voor Stofke, dus al met al een geluk bij een ongeluk.

Kijk en zo heb ik weer een postje volgekregen. Trouwens er schiet me nog en leuke anekdote te binnen, maar die zal voor het volgende postje zijn.

11:16 Gepost door Crisje in Family Matters | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Die konijnen ... Eigenlijk zou een mens een dubbel van alle konijnen moeten hebben. Enen in de was, de andere in bed.

;-)

Gepost door: ms | 23-11-06

Wij kijken al uit naar het volgende...


groetjes !

Gepost door: Jeroen | 23-11-06

:-) ocharme dat knuffelkonijn verscheurd door die woeste hond :-)
een fijne donderdag Crisje
groetjes

Gepost door: Borriquito | 23-11-06

. Ik was nooit gebaat met FOPspenen. Geef mij maar the real stuff =o)

Veel regen toegewenst ginder!

Gepost door: Coltrui | 23-11-06

dag crisje wens u een aangename dag,vele groetjesxxx

Gepost door: E-ZONNETJE | 23-11-06

* Mijn moeder verteld me de laatste tijd ook regelmatig over mijn leuke dingen die ik gezegd/gedaan heb toen ik wat jonger was, hihi, leuk hoor....
Heb ooit een boze brief gestuurd dat ik geen bloemkool lust en dat ik die niet meer hoefde en die vieze saus al helemaal niet... Resultaat, die kreeg ik met mijn trouwdag, ingelijst..... net als een briefje aan mijn peettante, helemaal vol met gaatjes van jaren op het prikbord hangen. Hihi..

Een fijne vrijdag, liefs Suus

Gepost door: Suus | 24-11-06

De commentaren zijn gesloten.